Bir Tipografi Manifestosu:
Harfimsiler
A Typography Manifesto:
Letteresques
Memed Erdener, Mayıs 2021
Harfler, bir yazı karakterine aittirler. Harfler birörnek ve özdeştirler. Harfimsiler ise çoktürlü özelliklere sahiptir. Ait oldukları bir yazı karakteri yoktur. Yan yana geldiklerinde asla bir doku oluşturmazlar. Çünkü onların formlarına karar veren tek bir akıl değildir. Formlara karar veren, iradeyi akıldan almış olan elin çoğulluğudur. Böylece formların farklılaşarak yayıldıkları yüzey bir sahneye dönüşür. Yüzey bir sahne, el ise bir koreograftır. Evet, harfimsiler dansederler.
Dans eden harfimsiler için tek bir “purrr” sesi yoktur. Pek çok “purrr” sesi vardır. Sesin bir tercümesi olan harfimsi, sesin tek işareti değildir. Harfimsi, pek çok sesin pek çok işaretinden sadece biridir. Her bir ses, her bir harfimsi büyük çeşitliliğin, sonsuz çoksesliliğin bir parçasıdır.
Harfimsiler, harflere göre daha zor okunurlar. Okunma isteğine gösterilen dirençle beliren bekletme, gözlemci ve harfimsi arasında bir süre oluşturur. Süre gözlemcide estetik bir yapı kurar. Harfimsi ise bir gözlemci tarafından okunmaya çalışıldığında ürperir. Ürperme ile doğan erotizm kültüre değil, doğaya ait olmak ister. Özetle bu çok değerli okuyamama süresi, kültürden doğaya bir bakıştır.
Baştançıkarıcı güçleri sürede oluşan harfimsiler farklılaşarak mekansallaşmak isterler. Tekdüzeleşerek doku oluşturmazlar. Tekdüzeleşerek erotik bir başarısızlığa izin vermezler. Harfimsilerin çoğulluğu ile zenginleşen mekan iletişime değil, yaratıcılığa ve erotizme aittir. Bekletme ve şüphe harfimsilerin karakterini oluşturur.
Letters belong to a typeface. Letters are uniform and homogeneous. Letteresques, on the other hand, possess heterogeneous qualities. There is no typeface that they belong to. They never form a texture when they are placed side by side, since it is not a single mind that decides upon their form. Rather, it is the plurality of the hand that has grasped the deciding will from the mind. The surface, across which forms spread across and thus differentiate, turns into a stage. The surface is a stage, the hand is a choreographer. Yes, letteresques dance.
There is no single “coo” sound for dancing letteresques. There are many “coo” sounds. The letteresque, a translation of sound, is not the only sign of the sound. The letteresque is one of many signs of many sounds. Each sound, each letteresque is part of the great diversity, of the infinite polyphony.
Letteresques are less legible than letters. Their resistance to the desire to read creates a waiting period between the observer and the letteresque. This duration forms an aesthetic structure on the part of the observer. When an observer tries to read it, the letteresque shivers. The eroticism born of this shivering desires to belong not to culture but to nature. In brief, this highly valuable duration of failing to read is a gaze extending from culture towards nature.
The seductive powers of letteresques arise in duration and they desire to spatialize themselves through differentiation. They do not become uniform to create a texture. They do not become uniform to allow for erotic failure. The space enriched by the plurality of the letteresques belongs not to communication but to creativity and eroticism. Making the observer wait, creating doubt and suspicion form the character of the letteresques.
