Harfler

Harfler, memeli böceklerimiz. Kolonu, kirişi, duvarı ayakta tutan giz. Ayakta, elde, karında, omuzda, dirsekte… Yekvücut olmak için gereken vesikayı yaratan enerji. Harfler ve seslerle beslenen bir tür hayvan olmalı uygar insan. Harfler ve sesler, güller ve kalçalardaki gül dövmeleri. İşaret sisteminden çıkmak mümkün değil. Bir bebek, emdiği memeyi bırakıp en yakın tepeye bakıyor. Bebek büyüyecek, meme diyecek dağa. Saç diyecek ağaca. Bir nehri olsun diye yere işeyecek. Güneşten ateş koparıp et pişirecek. İnsan elini soluna bastırıp kalbini arayacak. Ve bir ölüden kurtulan sıcaklığın yerine geleni. Kendi vücudundaki işaretleri tanımak için onları adlandıracak. Adlandırılan genetikten kurtarılmıştır. Ve anatomi o an kaderleşir. Kelimeler olmasa insan kendi yumruğunu taklit edemezdi. Yani tekerlek bulunmasa uçaklar çalışmazdı. Bu yüzden gramer nükleerden daha tehlikelidir. Bu tehlike Google Translate ile bertaraf ediliyor. Yapay zeka ile sonsuza kadar yok edilecek. 

Var olan ve var olacak lisanlar tek gramere göre budanacaktır. Eğer budama yapmış biriyseniz kökün feryadını duyamazsınız. Eline “s ö z g e l i m i” hiç testere almamışlar kökle ilgilenir. Biz eklerle ilgileniyoruz. Sanat, uygarlığa içeriden dalmak için eke müdahale etmek zorundadır. Sanatçı yani dizgici boğazına kadar battığı bokun kokusuyla motive olur. Medeniyet batağında “harika grameri” arama sebebi budur. Budak, eğer bir odunda varsa o odun sopa cezasında kullanılamaz. Budaksız odun kişinin nefesini kesmeyecek şekilde bedeninin farklı yerlerine ve ara vermeden uygulanır. Günahtan ancak bu şekilde kurtulabilir mücrim. Değneğin canı yanmaz. Ve benzer şekilde eti, kemiği ya da sinirleri çok yanmış kişiler ancak susarak mümkün neşeyi ithal edebilirler.  

Cümlelerimin arasında bağlantı aramak mikroskobun okülerine oturmak gibidir. Eğer gözünüzü kullanırsanız hiçbir hücrede simetri ve form birliği göremezsiniz.